Madagaskar

Madagaskar jest największą wyspą Afryki i jedną z największych wysp na Ziemi. Od kontynentu oddzielają szeroki na ponad 400 km i głęboki na ponad 2000 m Kanał Mozambicki. Madagaskar do końca mezozoiku był częścią Afryki. Został oderwany od kontynentu w następstwie powstania ryftu, dziś nieczynnego, pogrążonego w dnie Kanału Mozambickiego. Prawie 2/3 powierzchni wyspy zajmuje prekambryjska tarcza malgaska, zbudowana ze skał krystalicznych. Ku zachodowi i północy zapada ona pod karbońsko-jurajską pokrywę osadową (monoklina malgaska), wykształconą podobnie jak utwory formacji karru w południowej Afryce, łącznie z osadami lodowcowymi. Na dużych obszarach występują skały wulkaniczne. Działalność wulkaniczna na Madagaskarze trwała praktycznie przez cały trzeciorzęd.

 
MadagaskarW rzeźbie powierzchni Madagaskaru dominuje rozległy płaskowyż odpowiadający wyniesieniu tarczy malgaskiej. Jest on pocięty uskokami i rowami tektonicznymi zazna-czającymi się w morfologii wyspy w postaci grzbietów, krawędzi i obniżeń. Ponad zrównaną powierzchnię płaskowyżu wznoszą się izolowane góry i masywy wulkaniczne, m.in. Tsaratanana na północy (Maromokotro, 2876 m), Ankaratra i Andringitra w części środkowej wyspy, Androy na południu. Wschodnia część płaskowyżu obrywa się stromymi stopniami ku wąskiej nadmorskiej nizinie; ku zachodowi płaskowyż opada łagodniej, tworząc niewysokie krawędzie morfologiczne na wychodniach odpornych na erozję skał, wreszcie przechodzi w szeroką do 200 km, pagórkowatą nizinę nadmorską.



Na większości terytorium Madagaskaru panuje klimat równikowy, wilgotny na wschodnim wybrzeżu, suchy w zachodniej części wyspy, wilgotny górski w obrębie płasko-wyżu. Tylko na południowym krańcu wyspy panuje klimat zwrotnikowy, pośredni między wilgotnym a suchym. Średnie roczne temperatury powietrza powyżej 25°C (maksymalne do 40°C; minimalne 6 do 15°C). Roczna suma opadów waha się od 300-400 mm na południowym zachodzie wyspy do 4000 mm na północnym wschodzie. Roślinność bardzo bogata i zróżnicowana gatunkowo, obfitująca w endemity.

Untitled Document

Na wschodzie wyspy rosną wilgotne lasy równikowe (współcześnie mocno przetrzebione, zastąpione w dużej części rachityczną formacją savoka). Ku zachodowi lasy te przechodzą w widne lasy zrzucające liście W porze suchej i sawanny. W najwyższych częściach płaskowyżu wstępują wrzosowiska i łąki górskie.

Podbał Ci się artykuł? Podziel się ze znajomymi