Appalachy

Appalachy zajmują południowo-wschodnią część kontynentu Ameryki Północnej. Ciągną się od wyspy Nowa Fundlandia w kierunku południowo-zachodnim, równolegle do linii wybrzeża. aż po środkowy bieg rzeki Alabama, na długości około 2500 kms. Góry osiągają do 400 km szerokości, a ich najwyższym szczytem jest Mitchell (2037 m). Powstały w erze paleozoicznej, głównie w orogenezie kaledońskiej, w następstwie kolizji kontynentów tworzących Pangeę: Laurencji (odpowiadającej prekambryjskiej platformie północnoamerykańskiej), Baltiki - rdzenia przyszłej Europy (prekambryjskiej platformy wschodnioeuropejskiej), Awalonii (podłużnego mikrokontynentu, który oderwał się od Gondwany w kambrze, a w ordowiku znajdował się już w pobliżu Laurencji) oraz (w młodszym paleozoiku) Afryki (Gondwany).

Kolizja była następstwem zaniku Oceanu Iapctus, który dzielił te kontynenty w najstarszym paleozoiku. W obrębie współczesnego górotworu wyróżnia się cztery strefy różniące się budową geologiczną i rzeźbą. Po części są one terranami (m.in. Awalonia i terrany pokrewne, terran karoliński), z dobrze zachowanymi łuskami skorupy oceanicznej (strefy ofiolitowe). Strefa zachodnia obejmuje hercyńskie zapadlisko przedgórskie wypełnione prawie nie zaburzonymi osadami paleozoiku (skałami okruchowymi i węglanowymi), które wypiętrzone pod koniec tej ery budują dziś płaskowyże ciągnące się wzdłuż zachodnich podnóży Appalachów (Wyżyna Appalaska).

Appalachy

Appalachy

 

Podbał Ci się artykuł? Podziel się ze znajomymi

 

 

 

 Chcesz mieć dostęp do najlepszych MATERIAŁÓW GEOGRAFICZNYCH?

 

 

Zrób nam przyjemność i polub nas na Facebooku!

Publikujemy ciekawostki, testy, zdjęcia promocje i wiele innych