Formy polodowcowe w Polsce

 Osady starszych zlodowaceń są słabo widoczne i niekompletne, gdyż zostały one zniszczone w trakcie okresów interglacjalnych. Najlepiej zachowały się osady i formy polodowcowe związane z ostatnim zlodowaceniem, czyli Zlodowaceniem Wisły. Podczas kilkukrotnego nasuwania się lądolodu skandynawskiego na obszar naszego kraju, powstał zespół form i osadów odpowiednich dla fazy rozwoju, postoju i zaniku lądolodu.

Na obszarach starszych zlodowaceń rzeźba polodowcowa została mocno przekształcona i nazywa się rzeźbą staroglacjalną. Obszar staroglacjalny sięga od Gór Polski do terenów wyznaczonych przez moreny czołowe ostatniego zlodowacenia. Na terenie tym przeważają równiny. Rzeźba tego typu występuje na obszarze Niziny Śląskiej, Mazowieckiej czy Podlaskiej.

W środkowej i północnej Polsce następowało nakładanie się na siebie osadów powstałych z coraz młodszych zlodowaceń. Rzeźba rozwinięta na tym obszarze nosi nazwę rzeźby młodoglacjalnej. Obszar młodoglacjalną zajmuje około 30 % powierzchni terytorium naszego kraju. Rzeźba ta charakteryzuje się urozmaiconym krajobrazem z terenami równinnymi i pagórkowatymi wzgórzami. Ten typ rzeźby cechuje występowanie pradolin, jezior polodowcowych, przełomów rzecznych, a także zagłębień wytopiskowych.  Niekiedy jedynym świadectwem występowania na danym terenie lądolodu jest obecność głazów narzutowych (eratyków).

Całość tego artykułu i ponad 200 innych przeczytasz w strefie PREMIUM.

WCHODZĘ DO STREFY PREMIUM!

Podbał Ci się artykuł? Podziel się ze znajomymi

Przeczytaj też:

Gleby w Polsce

Lasy w Polsce

Klimat w Polsce

Wiatry w Polsce

Temperatura powietrza w Polsce

Opady w Polsce