Góry Przylądkowe

Góry Przylądkowe rozciągają się w południowej części Afryki Południowej, na skraju kontynentu. Ciągną się od ujścia rzeki Olifants na zachodzie nad Oceanem Atlantyckim do zatoki Algoa nad Oceanem Indyjskim, na długości około 800 km. Są one górotworem wieku hercyńskiego, zbudowanym z osadowych skał paleozoicznych (od syluru po karbon dolny włącznie). Tworzą dwa równoleżnikowe łańcuchy złożone z wielu pasm: północny - Góry Czarne (Swrartberge) wysokości do 2326 m i południowy - Góry Długie (Langeberge), wysokości do 2080 m i Outekwaberge, przedzielone przełomową doliną rzeki Gourits.

Góry Przylądkowe

Góry Przylądkowe

Między górami Czarnymi i Długimi znajduje się śródgórskie zapadlisko nazywane Karru Małym. Na północ od Gór Czarnych leży wielkie przedgórskie zapadlisko nazywane Karru Wielkim. W Górach Przylądkowych panuje klimat zwrotnikowy kontynentalny, suchy, z opadami od 200 do 500 mm rocznie. Tylko na południowym zachodzie jest to klimat podzwrotnikowy morski, z opadami sięgającymi 2000 mm rocznie. Roślinność gór jest zróżnicowana. Na południowych i południowo-wschodnich stokach Gór Długich zachowały się płaty zawsze zielonych lasów podzwrotnikowych (knysna), przechodzących ku północnemu wschodowi w zbiorowiska roślinności przypominającej wyglądem śródziemnomorską makię. Środkowa część gór ma roślinność ubogą, kserotermiczną, z licznymi sukulentami, nazywana karru.