Wyżyna Transylwańska

Wyżyna Transylwańska, nazwana też Wyżyną (bądź Kotliną) Siedmiogrodzką znaj-duje się wewnątrz luku Karpat Południowo-Wschodnich, otoczona łańcuchami górskimi Karpat Wschodnich, Karpat Południowych i Gór Zachodniorumuńskich. Obszar ten stanowił w neogenie otwarty basen sedymentacyjny, w którym gromadziły się skały okruchowe (ponad 2500 m miąższości) pochodzące z niszczenia piętrzących się dokoła gór. Suchy i ciepły klimat sprzyjał także tworzeniu się tam złóż soli.

Transylwania

Transylwania

W pliocenie otwarty basen zmienił się w jezioro, a pod koniec pliocenu, wraz z ogólnym wypiętrzeniem całego bloku górskiego Karpat Południowo-Wschodnich, dno jeziora stało się wyżyną o wysokości 600-700 m. Wyżyna ma krajobraz pagórkowaty. Jej środkową część zajmuje Równina Transylwańska. Brzegi wyżyny są głęboko (200-300 m) porozcinane dolinami rzek Aluty, Maruszy, Samo- szu i podzielone na kilka płaskowyżów. W północnej części na powierzchni odsłaniają się skały starszego podłoża (łupki krystaliczne). Budują one, wraz z utworami fliszu, wyżynę Samoszu, obniżającą się na północnym zachodzie ku Wielkiej Nizinie Węgierskiej.

Przeczytaj też: